تبليغاتX
یاد خدا آرامبخش قلب هاست


یاد خدا آرامبخش قلب هاست

هان اي زمينيان، با علي چه کردند؟

سالیاد سوگ شهادت میر محراب تقدیر رمضان، امیر مؤمنان را تسلیت می گوئیم.

آن شب تنهاترين شب کوفه بود و خسوفي ترين شب تاريخ، چند پاره ابر تيره و سياه بر شهر کوفه سايه انداخته بود. روحي الهي در سکوت غمگين شب به پرواز ملکوت درآمده بود. مرغابي ها غمگينانه ترين آوازها را به گلوي شب ريخته بودند، زمين از اين فاجعه مي لرزيد و ستونهاي مسجد کوفه مرثيه سر داده بودند. علي(ع) آن مرد عدالت، در بستر شهادت آرميده بود، عرشيان نگران اين صحنه با يکديگر نجوا مي کردند. محراب کوفه در سکوتي غنوده بود. بيوه زنان و طفلان بي پدر، درغبار سنگين آن لحظه هاي جان فرسا ديده ها را بر در دوخته و منتظر باز شدن آن با دستان يتيم نواز مولايشان بودند که باز هم پدر و پناهشان بيايد و برايشان قوت شبانه بياورد. آري شانه هاي زخمي علي(ع) به انبان نان و خرما الفتي ديرينه داشت و ايتام و بي پناهان با طنين گامهاي او مانوس بودند. هان اي زمينيان با علي چه کردند...؟اين سوالي بود که آسمانيان از اهل زمين مي پرسيدند شب مي رفت تا به صبح برسد که ناگهان حزن انگيزترين فريادها از خانه علي(ع) برخاست. کوفه درميان دستان آکنده از شرمش، مردمي از تبار عرشيان را با فرق شکافته به عرشيان تقديم مي کرد. تاريخ هم از عمق اين فاجعه تام مي گريست و خطاب به زمينيان مي گفت...؟ اي مردم با تجسم عدالت چه کرديد؟ ننگتان باد که با وسوسه هاي شيطاني، دستان خود را به خون بهترين انسان آلوديد... آيا نينديشيد که زمين، لحظه هاي بدون علي(ع) را چگونه سر کند؟ شب بدون مناجات علي(ع) چگونه سحر کند؟ نفرين بر آن دستان مظلوم کش که خاک نشينان را باز هم بر خاک نشاندند و زخمي عميق در سينه درد آلود تاريخ بشر نشاندند، زخمي که با هيچ مرهمي التيام نمي يابد.
نوشته شده در جمعه 29 شهریور1387ساعت 12:50 توسط ندا|

 

ترانه ی گمگشته ی جناب اخشابی روی وبلاگ قرار گرفته


گوش کن...! می شنــــوی؟!!
باز دوباره کلماتم می بــارند ...و این قلم , همــــچنان ناشیانه , ناودانی می کند ...!

مـــــــاه من...
اینجا...روی زمین ...میان همه ی شلوغی ها خوب که بگردی بهانه های امیـــد بسیارند ! رویــــاها...آرزوها...خــــاطره ها ...همه بهانه اند! بهانه هایی زیبا برای لبــخند زیبــــاتر تــــو!
زیـبـــای درخشـــان من ...
ما , آرزویی داریم به وسعت بــــاران...خاطره ای داریم به بلنــدای زندگی ...ما , امیدی داریم به بزرگـــــی خـــــــدا ...! این برای ما کافـی نیست؟؟!!
گیـــرم نام زندگی را با جوهر رنج نوشته باشند , امیــــد در ما هســت!!!

مـــــــاه من ...
دستـهایت را نگاه کن! اینها بلندتـــــرین بام اند برای پرواز دادن کبـــوتر سبک بال دلت...دستهایت را رو به آسمان بگیر ...کبوتر دلت را در آسمان بی نهایت امید پرواز بده و با دستانت به خدا لبخند بزن !! به خاطر تمام رویاهایمان....به شکرانه ی همه ی خاطراتمان...
و دعا کن ...
دعا کن که دوباره در ماه حراجی آمرزش, در این فرصت بارانی , تمـــام وجودمـــان زیر باران رحمت خدا خیس شود ...

 

نویسنده:مهتاب عزیزم


نوشته شده در چهارشنبه 20 شهریور1387ساعت 10:11 توسط ندا| |

شهر رمضان الذی انزل فیه القرآن

 

فرا رسیدن ماه مبارک رمضان, ماه میهمانی خدا بر شما میهمانان عزیز این ماه مبارک باد.

 

الان که دارم این جمله رو می نویسم از شدت شوق در پوست خودم نمی گنجم...

بالاخره یک سال انتظار به سر آمد

 

باز امشب حق صدایـم کرده است

وارد مهمانســـــــرایــم کرده است

با همه نقصی که در من بوده است

باز هـــم او دعــوت بـنـموده اسـت

میهــمانی شــروع شد ای عــاشقان

نور حق کرده طلوع ای عــاشقــان

باز مـــولا سُفــــره داری مــی کند

دعـــوت از عبـــد فــراری می کند.

 

ربــنای عشـــق

 

شب دوم ماه رمضان,هر کدام مان(هر جا که باشیم) با شنیدن صدای ((ربنا...))استاد شجریان-روزه باشیم یا نباشیم- پای مان سست میشود و گونه راست یا چپ مان می پرد و اگر تنها باشیم؛تا اذان,حتمی چشم مان مرطوب میشود...معنای تمام این ها دوست داشتن است

ما,خدا را دوست داریم و این, مهم ترین راز مشترک همه ی ماست.برای همین است آدم هایی که می خواهند با خدا آشتی کنند,ماه رمضان,در خانه ی علی(ع) را می کوبند و از دل مهربان و دریای نگاه بخشنده اش یاری می گیرند.از او می خواهند...

 

تـــنهـــایـــی...

 

اذان-به خصوص صدای مرحوم موذن زاده ی اردبیلی-برای آدم های تنها بال پرواز میشود؛چون یادشان می آید کنارشان,جز خدا هیچ نیست.

من...خیال دارم(با همه ی بدی هایم),به همه ی آدم های تنها التماس کنم دعایم کنند.خدا,آدم های تنها را دوست دارد,آدم هایی که شکستن های بسیار ,را تجربه کرده اند و آن قدر ظریفند که به اشاره ای کوچک,پرده ی دلشان می لرزد...آدم هایی که نمی توانند رنج دیگران را ببینند و به روی خودشان نیاورند...

سفره ی افطار آدم های تنها,همیشه همراه ((باران)) و ((دریا))ست؛باران چشم ها و دریای خاطره ها

 

زیر بـــاران باید رفــت...

 

در ماه رمضان,از در و دیوار,زمین و آسمان, درون و بیرون آدم,برکت می بارد.

معنای ساده اش این است که مدام باید به همه جا و همه کس دقیق شد,آدم هایی که می خواهند از باران لذت ببرند,مدام سرشان را بلند می کنند,دستشان را زیر قطره ها می گیرند و گاهی با لذت,باران را به صورت نیمه مرطوبشان می کشند و تلاش می کنند با همه وجود,باران را ((حس)) کنند

 

زیر بارونِ رحمتِ خدا رفتن رو فراموش نکنید

 

ربنای استاد شجریان

اذان موذن زاده ی اردبیلی

صدای دلنشین مجید اخشابی

دعای ابوحمزه ی ثمالی

دعای سحر

چند سالی هست که هر ماه رمضان باید تمام این صداها و ادعیه ها رو با قطره چکان عشق تو بند بند وجودم بریزم.وقتی که می شنوم لذت ماه رمضان برام هزاران برابر میشه!بعضی وقت ها دوست دارم هر ثانیه ی این ماه برابر با چندین سال بشه از بس که دوست داشتنیه

امیدوارم ماه پر خیر و برکتی برای همه ی شما عزیزان باشه.آمین

التماس دعا

دعا یادتون نره

 

راستی شما ماه رمضان رو با چه چیزهایی دوست دارید؟

نوشته شده در شنبه 9 شهریور1387ساعت 2:10 توسط ندا| |


Design By : Night Skin